حق با آسمان است

 


حق با آسمان است. باید گریست. باید بارید. باید فریاد برآورد.

باید بغض را شکست. باید چون صاعقه سوخت و بر زمین

 خورد. 

 دلم می‌گیرد می‌بینم حق با آسمان است که می‌گرید، ناله می‌کند،

 می‌غرد و می‌سوزد. خوشا به حالش. چقدر دوست داشتنی و زیبا

 احساس خود را می‌گوید.

 گاهی صاف و زلال چون آینه و آن گوشه‌اش یک

خورشید مهربان یا یک ماه قشنگ که گرما و

نورشان هم صداقت دارد.

 

 و زمانی هم سیاه و ابری و دم کرده و عصبانی و بغضی که

گویی هرگز باز نخواهد شد و از پس این همه سیاهی نه ماه دیده

 می شود و نه خورشید

و ناگهان هق هق گریه آسمان و ریزش باران .